اورمى ( اوره آوردن ) بزرگترين ضايعه اى كه كليه ، با آن روبرو مىشود " اوره " است " اوره " از فعل وانفعالات " پروتئين " حاصل مىشود . " پروتئين " مانند هر مادهء غذائى ديگر بايد از لحاظ استعمال در حد توازن كامل قرار گيرد . اگر مواد " پروتئينى " در خون زياد شود . موجب زيادى " اورهء خون " مىشود وايجاد مرض قند مىنمايد . اگر " اورهء " خون كنترل نشود موجب شوك واغماء ومرگ مىشود . اسيدهايى كه در خون ما هستند در اثر غذاهاى گوشتى ، نشاسته اى ونان سفيد پيدا مىشوند ، ولى ميوه‌ها وسبزيها چنين اسيدهائى را در خون ايحاد نمىكند بلكه آنها را خنثى كرده از بين مىبرند . أسيد اوريك با ادرار خارج مىشود وبدن كاملا ترميم پيدا مىكند . هر كس بايد اين سه أصل ثابت ومحقق را بداند وهميشه آن را در نظر داشته باشد : 1 - هيچ وقت ترشيهاى مختلف را بأهم مخلوط نكنيد ودر هم نياميزيد . 2 - أسيد اوريك رماتيسم را به سوى خود مىكشاند . 3 - أسيد ليمو ، أسيد اوريك را از بين مىبرد . غذاهائى كه توليد أسيد اوريك مىكنند ودر نتيجة براي اشخاص مبتلا به رماتيسم وسيأتيك خوب نيست از اين قرار است : پنير بطور كلى - ژامبون نمك سود وتازه - كالباس - سوسيس - گوشتهاى سرخ شده وجگر - گوشت شكار از هر قبيل - گوشت پرندگان ( مرغابى ، غاز ، بوقلمون ، قرقاول ، خروس ، مرغ ، جوجه وپرندگان كوچك ) حبوبات وبقولات مثل باقلا ، لوبيا ، لوبياى چيتى ، لپه ، نخود ، عدس ، قارچ ميوه ودانه‌هاى روغنى مثل بادام زمينى ،